Dit rapport, dat in februari 2026 door Oxera is gepubliceerd, is verplichte lectuur voor alle beleidsmakers die betrokken zijn bij de besluitvorming over de regulering van toeristische accommodaties. Het legt het essentiële verschil uit tussen correlatie en causaliteit in de context van de mogelijke gevolgen van kortetermijnverhuur voor de woningmarkt.
Ga naar de Oxera webpage met alle deliverables ; lees het volledige rapport of overview
Conclusies van het rapport:
Nu lokale overheden in de hele EU worstelen met zorgen over de toename van kortetermijnverhuur, is het
van cruciaal belang dat eventuele maatregelen gebaseerd zijn op gedegen bewijs en voldoen aan de rechtsbeginselen van noodzakelijkheid, causaliteit en evenredigheid.
In dit rapport zijn methoden uiteengezet om beleidsmakers te ondersteunen bij het nemen van weloverwogen beslissingen over maatregelen inzake kortetermijnverhuur. Door een gedegen economische analyse toe te passen op basis van de relevante juridische toetsingscriteria, kunnen autoriteiten beoordelen of beperkingen gerechtvaardigd zijn, causale verbanden leggen tussen kortetermijnverhuur en marktfalen, en de evenredigheid van verschillende beleidsmaatregelen evalueren.
Een evenwichtige aanpak van de regelgeving inzake kortetermijnverhuur (STR) moet gebaseerd zijn op feiten, doelgericht zijn en in verhouding staan tot de specifieke uitdagingen waarmee elke rechtsgebied wordt geconfronteerd. Door gebruik te maken van de in dit rapport gepresenteerde methodologieën kunnen beleidsmakers maatregelen ontwikkelen die op passende wijze tegemoetkomen aan de bezorgdheden op het gebied van openbaar beleid, terwijl onbedoelde gevolgen tot een minimum worden beperkt. Bij het afwegen van de tegenstrijdige kosten en baten van een beleidsmaatregel is het over het algemeen raadzaam om, waar mogelijk, de voorkeur te geven aan minder ingrijpende beleidsontwerpen. Bovendien moeten lokale overheden, wanneer beperkingen in de gegevens een degelijke analyse in de weg staan, bepalen welke beoordelingen momenteel haalbaar zijn en gebieden voor verdere empirische analyse identificeren om de toekomstige beleidsvorming te versterken.
